Ongeduld

Sinds een tijdje heb ik een baan! Maar ook weer niet echt, en daar word ik ongeduldig van! Even een recap voor de lezers!

  • Op 18 september besloot ik ja te zeggen tegen het Nationaal Bodemtraineeship. (Vragen hierover, of het Nationaal Watertraineeship, je weet me te vinden!) Vanaf dat moment zochten ik en het traineeship naar een leuke functie, die ik naast het traineeship kon vervullen.
  • Ik heb twee gesprekken gehad in Arnhem, bij de provincie Gelderland, was leuk! Van beide kanten, beide partijen zeiden ja, iedereen blij! Die gesprekken waren 10 en 24 oktober.
  • Ik heb definitief ja gezegd tegen deze baan op 27 oktober.
  • En toen bleef het stil! Aaaahh!!!

Ik heb heel erg veel zin om te werken! Ik ben afgestudeerd in april, mijn tijdelijke werk liep af in juli. Sindsdien heb ik echt heel veel tijd voor mezelf. Vind ik leuk, ik heb hobby’s en zo. Maar het wordt te veel. En het werk is nu gewoon zo dichtbij. Ik heb een A4’tje vol tekst met mijn functiebeschrijving (al moet ik toegeven het nog steeds lastig te vinden om te begrijpen wat ik nou precies ga doen), ik heb er gewoon zin in!

Maar wacht ik al gewoon een week op een telefoontje met wat informatie. “Hee Rutger, vet leuk dat je bij ons komt werken. Kun je anders niet gewoon over twee dagen beginnen? Alles staat hier al klaar hoor.” Maar nee, zo gaat het niet. En ik snap wel dat het ook tijd kost aan hun kant. Het is immers overheid, er moet best wat gebeuren. Ze moeten wat accounts voor me aanpakken, er moeten wat contracten getekend worden en ze moeten natuurlijk een elektrisch zit-sta bureau voor me installeren. Gedoe, en gedoe.

Dus ik deel hier mijn frustratie even met jullie. Ik heb er zin in.

Nog even trouwens, in m’n vorige blog had ik nog niet zoveel verteld over het traineeship! Wel belangrijk als deze blog natuurlijk gewoon verkapte promo is voor het traineeship zelf. Het duurt twee jaar, één werkplek waar ik maandag t/m donderdag zit, en de vrijdag is voor trainee-activiteiten. Een prominent aandeel heeft de projecten, een soort sectorverkenning. In twee jaar tijd doe je vier projecten. Deze doe je, samen met andere trainees, bij andere organisaties waar zij trainee zijn. Ook één project doe je bij je eigen organisatie, waarbij je ook projectleider bent. Vet leuk dus! Verder zijn er trainingen (persoonlijke ontwikkeling, vaardigheden, presteren op werk and what not), coaching, en meer. Lekker intensief en je krijgt er nog geld voor ook. Bizar! Jullie begrijpen m’n ongeduld wel. 

Vergelijkbare berichten

  • Op vakantie!

    Ik kan nog steeds geen nieuwe berichten maken, dus excuses voor de gekke data. Vandaag is het wel gewoon de 23e van juni, tijd voor een nieuwe post! De maand juni is natuurlijk altijd al een bijzondere maand geweest, aangezien ik deze maand jarig ben! Ondertussen leef ik alweer langer dan 24 jaar, een heuse…

  • Vrouw

    Vandaag even over vrouwen en seks, een fantastisch thema voor mijn ieniemienie Softijs blog. Alles om het bestuur maar in te laten zien dat ik deze blog moet kunnen behouden! Eergisteren luisterde ik een podcastaflevering van De eeuw van de vrouw, een podcast die de historische ontwikkeling van de vrouw in de maatschappij bespreekt. Aflevering…

  • Nooit meer pianospelen!

    Zoals beloofd op de laatste talentenavond, en misschien ook wel die daarvoor, hier is de allerlaatste opname van mijn stuk! Ik zeg er direct maar bij, het is geen enkele opname, maar wat knip- en plakwerk van twee opnames. Ik vind het stuk echt ongelooflijk moeilijk en dan zijn het ook nog eens 13 pagina’s….

  • Vakantie (1 en 2)

    Even terug van weggeweest! Ondertussen kan ik mijn eigen berichten aanmaken (love u webcie) waardoor ik ongelimiteerd kan posten, wat een feest! In de tussentijd ben ik twee keer op vakantie geweest. Vijf weken geleden (ik heb al even niet meer geschreven) ging ik met Cornee naar het Zwarte Woud. De avond voor vertrek even…

  • Conditie

    Nog 2 maanden te gaan, dan is het schaatsseizoen alweer voorbij! Helaas moest ik BIK missen vanwege corona, gelukkig is BUK om de hoek. Een weekje lang beunen op het ijs, harder trainen dan verstandig is, en eindigen met een wedstrijd. Sebas vertrouwde me toe dat dat hem eigenlijk heel zwaar valt, en dat snap…

  • Het Familiediner

    You may like it or not, bestuur en ik zijn eigenlijk gewoon familie. En daarom, zoals bij familie gebruikelijk is, eten we weleens samen. Soms vinden het leuk om dan even uit te pakken, zoals afgelopen vrijdag! Familiediner goes datediner, net als een jaar geleden. En net als vorig jaar, pakken we groots uit. Even…

Eén reactie

Geef een reactie