Op zaterdag 9 maart stonden we met zes vrouwelijke Softies te popelen voor de Lacustris Not So Final Races. Vooral de bijzondere 167 meter is uniek voor de korte ijsbaan in Nijmegen. We hebben Softijs goed vertegenwoordigd met onze aanwezigheid en de ritjes waren mooi om te zien. Helaas viel Frederieke tijdens de eerste afstand van 167m in de bocht, maar ze herpakte zichzelf snel. Gelukkig telde deze afstand niet mee voor het klassement. Ikzelf ging onderuit op de 500m, wat er volgens omstanders spectaculair uitzag. Gelukkig trok de pijn snel weg en ging de 1000 meter wel goed. Op het einde konden Lisette, Bertine en ik onder het genot van een mok chocomel de toppers (Mirte, Frederieke en Hanna) aanmoedigen voor hun 1500 meter. Iedereen ging als een speer en de sfeer zat er nog goed in. We konden de avond afsluiten met een spannende finale van de Wereldbeker op tv en aansluitend de prijsuitreiking, waarbij Frederieke de eerste plaats had behaald in de B en Hanna de tweede plaats in de A. Wij zijn super trots op deze Softies in Nijmegen! Hierna zijn een paar nog lekker gaan stappen met Lacustris en werd de laatste trein weer naar huis genomen. – door Manon Jansen

De dag erna werd op zondagavond 10 maart het NSK Marathon op de Jaap Edenbaan in Amsterdam verreden. De deelnemers van allerlei niveaus reden per categorie hun eigen marathon waardoor er de hele avond spannende wedstrijden te zien waren. In bijna iedere categorie werd USSV Softijs vertegenwoordigd. Waar ik bij mijzelf al snel door kreeg dat het niets werd, waren er andere Softies die tot het bittere eind doorreden. Zo wist Peter Paul Erdman zelfs te winnen bij de Heren D op de voet gevolgd door andere Softies die hard meereden in de kopgroep. Iedereen kan terug kijken op een mooie avond.
⁃ door Joost Schipper